طرف مهش تا ز خط نقاب گرفته * شهر به هم خورده آفتاب گرفته چشم مرا پاره‌هاى دل ز فراقش * همچو در خانهء خراب گرفته تهمت بيدارى شب از تو نخيزد * نرگست از بس كه رنگ خواب گرفته 52 - عارف ايگى « 1 » سراج الدين حسين پسر غياث الدين على ايگى متخلص به « عارف » از شاعران فصيح و نيكوگفتار سدهء دهم و يازدهمست كه اگرچه ازو در تذكره‌ها كم سخن رفته است ليكن در مأخذهايى كه ياد كرده‌ام اطلاع جامع و كافى دربارهء او آمده و نيز اگرچه ديوانى ازو نيافته‌ام آنچه از شعر او درين مأخذها نقل شده براى شناخت مقام شاعرى وى كه به حق در مرتبه‌يى بلند بود ، كافيست . او خود براى عبد النبى فخر الزمانى صاحب ميكده شرحى مستوفى از سرگذشت خويش گفته است و از آن ، و نيز از آنچه تقى الدين اوحدى بليانى درباره‌اش آورده ، معلوم مىشود كه پدرش غياث الدين على كلانتر شبانكاره ( از توابع دارابگرد فارس ) بود و سراج الدين حسين بسال 976 در ايگ ( ايج ) حاكم‌نشين شبانكاره ولادت يافت « 2 » و همانجا بسن رشد رسيد و از كودكى بشعر روى آورد و چنان كه از سخنش به خوبى آشكارست در همان حال از تتبع سخن استادان قديم غافل نبود و با ممارست در سرودن و خواندن شعر در اوان جوانى شاعرى توانا شد . پس از مرگ پدر اثير الدين

--> ( 1 ) - دربارهء او بنگريد به : * تذكرهء ميخانه ، تهران 1340 ، ص 628 - 640 و حواشى آنها . * هفت اقليم ، تهران ، ج 1 ، ص 169 - 171 . * عرفات العاشقين تقى الدين اوحدى ، خطى . ( 2 ) - او خود گفته است ( ميخانه ، ص 636 ) كه در سال 1028 پنجاه و دو ساله بود ، و به اين حساب ولادتش مصادف بود با 976 ه .